Ons volkslied

Vrienden GUG

Info voor toeristen

    0481-421408 06-1387 66 24

 
 
Afscheid Willem Rasing (vrijdag 13 juli) Terug Vépé
   

Providentia energiek naar 125 jaar bestaan

Deze pagina wordt mede mogelijk gemaakt door deze Gendtse Vrienden
 
 

 

 

 

  Foto bestellen?
 
Zaal Providentia is in vier jaar veranderd van oude meuk naar een verbouwd gemeenschapshuis Providentia. De oprichter en de eerste veurzitter  voorzitter  van stichting Providentia Willem Rasing heeft afscheid genomen. Zijn klus is geklaard. Zijn aandacht gaat naar waar  zijn  hart ligt: de Historische Kring Gente.

Hij laat een energiek Providentia achter dat broeit op nieuwe plannen en in 2020 bestaat Providentia 125 jaar.  Ronald de Gier is overgestapt van penningmeester naar veurzitter. De vrijgekomen bestuursfunctie is voor Jan de Haan.

GuG duikt in de recente geschiedenis. Providentia was het clubhuis van Carnavalsgezelschap de Gentenarren. De sfeer in voormalig café de Bieb met tap was bar gezellig. De kosten voor activiteiten  waren voor de Gentenarren laag. Maar het pand raakte ernstig in verval.  De inboedel was oude meuk. Pluvius kon via het dak zonder te kloppen binnen komen.

Het gemeentelijk monument staat er nu in volle glorie bij. Het carnavalsgezelschap heeft onbedoeld de basis gelegd met de keuze van prins carnaval, toen woonachtig in Haalderen/Gendt West. Als Prins Pieter de Herault in 2013 over het Gendtse zottenrijk niet de scepter had gezwaaid dan had zijn vader nooit demonstatief met de Gendtse vlag op straat gestaan om Providentia te redden.

Carnaval

Willem had, behoudens bezoek aan de pronkzittingen,  eigenlijk niets met carnaval. En geen flauw benul waar de Gentenarren tegenaan liepen en dat ze met kunst en vliegwerk het pand overeind probeerde te houden. De datum van 13 februari 2013 staat in het geheugen van Willem’s geheugen diep gekerfd, zo lijkt het. Vrijdags voor de pronkzitting klopte Pluvius weer aan bij Providentia. Het regenwater kreeg op het podium met zijn sterk verouderde elektriciteit vrij spel, zo zag de paps van Prins Pieter de Herault. ”Ik zag dat het gruwelijk lekte. Het was op het podium gewoon levensgevaarlijk.”
ie gedachte kreeg grip op Willem Rasing dat hier iets aan gedaan moest worden. Tijdens zijn loopbaan bij de Marechaussee had hij wijze woorden geleerd, zegt hij. “Je mag zeggen dat je het ergens niet mee eens bent, maar geef  dan ook aan hoe het anders kan..” Rasing zag mogelijkheden. Op 12 september 2015 tijdens de Open Monumentendagen kon het opgeknapte gemeentelijk monument Providentia feestelijk worden geopend.

Het waren bewogen jaren, zegt Rasing met een lach, terugblikkend op het proces. Hij kreeg het voor elkaar om drie verenigingen, met totaal verschillende culturen en karakters, op één lijn te krijgen. Een keiharde voorwaarde van Rasing overigens om ook maar te denken aan het vormen van een stichtingsbestuur. Zijn voordeel was dat hij met geen van de drie partijen een binding had. In al die gesprekken bleef zijn gedachte stand houden dat Providentia een gemeenschapsvoorziening moest worden van en voor de Gendtse bevolking. En dat is volledig gelukt, weet de oud voorzitter van stichting Providentia.

 
Het proces heeft heel wat voeten in aarde gehad. Behalve de onderlinge samenwerking van drie verenigingen hadden ook het college, gemeenteraad en ambtenaren een stem in het kapittel. Dat moet aan de onderhandelingstafel weleens stevig gekraakt hebben. Als de gewezen majoor der Koninklijke Marechaussee met de opvatting wordt geconfronteerd zoekt hij zorgvuldig naar de juiste woorden. Je moet dan nuchter en realistisch blijven. De sfeer is altijd gericht op resultaat, zo heeft Rasing ervaren. “Ik voelde me in goed gezelschap.”
 

Voor aankoop, verbouwing en inrichting stond een budget van een slordige 1,6 miljoen euro. De klus werd door een aantal mensen in Gendt met argusogen gevolgd. Als dat mar goed gé, zo was de teneur. Het stichtingsbestuur was zich er van bewust, verklapt Rasing. “Geld kun je pas uitgeven als je het bezit.” Bij een financieel debacle wordt het stichtingsbestuur hoofdelijk aansprakelijk gesteld. Geen bestuurder wilde het risico lopen dat bij hen een bord met “te koop” in de tuin kwam te staan. Er is een realistisch beleid gevoerd, weet Rasing. “En we wisten al heel snel, Providentia is een gebouw met potenties.”

Bouwen binnen het gestelde budget is een opgave met eindresultaat, maar een sluitende exploitatie blijft een uitdaging. Over 2 jaar moeten de kozijnen weer worden geschilderd. De verwarmingsketel heeft ook niet het eeuwige leven, zo soms Rasing op. Daarom kan Providentia alleen bestaan als vrijwilligers de mouwen opstropen.
De stichting hanteert een klussenlijst. De Gentenarren, harmonie en schutterij hebben klustaken op zich genomen. Zo is de parketvloer in de theaterzaal er afgelopen week aan het einde van het seizoen in de was gezet te worden. Gebruikers van Providentia zorgen zelf voor de inrichting van de zaal en het leegmaken.

Om de beheerskosten in de hand te houden is gekozen voor vrijwilligers. Een betaalde kracht kan gewoon niet, zegt Rasing. “Dat kost jaarlijks al gauw een ton.” Met de beheerders Joni en Marion Dummer is de stichting uiterst tevreden, weet de oud veurzitter. “Providentia is hun kindje. Ze gaan er voor door het vuur.” Bij grote bijeenkomsten hebben ze een ploeg van circa 12 vrijwilligers tot hun beschikking.

Laatste klus

Eind augustus heeft Willem Rasing nog een klusje dat hij graag wil afronden. Hij gaat in gesprek met de gemeente over wat voor Providentia de mogelijkheden zijn om eenmalige activiteiten te kunnen organiseren. Het is niet meer dan een gedachte en niets is concreet, waarschuwt Rasing. Providentia zoekt naar mogelijkheden om de bezetting verder op te krikken. “De mensen zijn veel minder bereid om zich bij een vereniging aan te sluiten om wekelijks te gaan punniken.” Eenmalige activiteiten aantrekken onder de paraplu van de stichting zou een mogelijkheid kunnen zijn.

Verbinding

De insteek is en blijft om te denken in mogelijkheden en niet in problemen, meent Willem. “En misschien leiden die gesprekken wel tot iets heel moois waarbij verbinding wordt gemaakt en meerdere partijen elkaar zullen kunnen  versterken.” Ook hier geldt nog steeds, wat ook tijdens de verbouwing gold. Het gaat pas goed, als je het samen doet., zo besluit Willem Rasing met de  lijfspreuk van Frank de Narrenprins en Annita
.

 

2013. En zo begon de majoor der Koninklijke Marechaussee
 
 

Naar het archief