Ons volkslied

Vrienden GUG

Info voor toeristen

    0481-421408 06-1387 66 24

 
 
25 jaar Buurman Terug Vépé
   
 
 
Stukske vleis

 

 
Mergpiepke
 
 
 De mȏiste prijs
 
 
Trouwe klanten
 

 

Vleeswaren
 
 
Smaak pruve
 
 
Liflafjes
 
 
Kermis
Wim na 25 jaar nog steeds in zijn element.
Rookworst maken

 
 

Wim Buurman kijkt ruim 25 jaar geleden vanuit zijn woonplaats Angeren hoe hij zijn toekomst als zelfstandige slager kan invullen. Zijn blik viel op Gendt. Een Bourgondisch durp dat een goed en eerlijk stukske vleis op taofel wil zien. Echte rollade, braod- en soepvleis, zegt hij. Trouwe klanten weten dat ook na 25 jaar te waarderen.  Reden voor Wim en Antoinette Buurman om het jubileumfeest samen met hun klanten te vieren. November is dé feestmand met kortingsacties en gratis deelname aan een prijzenfestival.   

Met een winkel in Gendt, Bemmel en Huissen weet hij het verschil. Gendt heeft een traditie van huiselijkheid. Tijdens kermis en Kerst, of andere feestdagen schuiven mensen samen aan tafel. “Dat was vroeger al zo, zeker met kermis en Kerst of andere feestdagen speelde het gezinsleven een belangrijke rol.” Wim ziet met genoegen dat gezinnen met jonge kinderen moeiteloos de Gendtse tradities overnemen.  Braod- en soepvleis wordt door jongeren verruild voor moderne liflafjes, doceert de bovenmeester van het ambachtelijke slagersvak met een lach.” En dat hebbe we ok.”

Gin piloot of brandweer. Wim wilde als jungske op de lager school slager worden. Net als zijn 12 jaar oudere broer Eef. Hij begon op 13-jarige leeftijd bij slagerij Zaat in Huissen aan zijn ambachtelijke slagersloopbaan, inclusief slachten en uitbenen. Slachten betekent dieren doodmaken. Wim Knikt. “In het begin was ik zo bang als een wezel”, geeft de 62-jarige slager toe. Het allround slagersvak van ambachtelijk tot winkelslager werd afgerond bij een supermarkt. En dan is het tijd om zelfstandige ondernemer te worden.

Gendt heeft een historie van ambachtelijke slagers. Lagerwei en Bodewes in de Dorpstraat, Hulshof in de Nijmeegsestraat en Berning die furore maakte als huisslachter en het uitponden van vlees.

Poulet en een mergpiepke

Toen Wim het oog liet vallen op Gendt waren Rob Lagerwei en Ben Hulshof als laatste bezig om te stoppen. Overname bleek niet haalbaar of wenselijk. Een half jaar lang bleef het durp verstoken van een slagerswinkel. Een durp dat verwend was met een goed stuk vleis, poulet, gehakt en een mergpiepke vur ien de zondagse soep. Een half jaar geen echte slager in het durp, dat hebben we geweten, verzucht Wim. 2 november 1995 gingen zijn winkeldeuren open. “Ik doch met drie minse klein te beginne. Het was meteen een gekkehuus.” Zijn team bleef maar groeien. In 1999 kwam Marcel Janssen erbij die als winkelslager Wim ging bijstaan.

25 jaar Slagerij Buurman Worstmakerij en Catering.  Prijzen en oorkondes voor onder andere rookworst en vleeswaren stapelen zich op. Wim haalt zijn schouders op. “De mȏiste prijs krieg ik het hele jaor deur van mien trouwe kanten.” Op vleeswarengebied onderscheidt Buurman zich door smaak en vers gesneden. “Iemand die aan vier plakjes vleeswaren genoeg heeft, wordt door ons net zo klantvriendelijk geholpen ” Wim vervolgt. Hij heeft klanten op leeftijd die met vragen komen. “Wim, ik bun alleen en nie mjèr zo’n grote eter. Jouw karbonade zien un bietje te groot vur mien.” En dan zegt de slager? Dan hak hik er één kleintje af. “De liefde vur het slagersvak gé nie um de hoeveelheid. Zoals ik al erder zei, het gé er mein um dah minse lekker kunne ète.”

Over vlees raakt Wim niet uitgepraat. De bovenmeester: “Een biefstuk wordt met liefde gesnéje. Niks trucjes om malser maken.” Hij besluit zijn relaas met zijn gevleugelde woorden. “Smaak noem ik lekker. Smaak da’h je kun pruve.”
 

Na een nachtje in de rokerij